Selam ben Beril.

Bu projeye başvururken bana neler getireceğini hiç bilmeden başvurmuştum.Daha öncesinde hiç göünllülük yapmamış veya seyahet etmemis birisi olarak bu proje benim için başlı başına bir yenililkti.Otobüs biletimi aldıgım gibi(ardından vize tabi ki) Edirne ordan da Selanikteydim.Otobüs ne kadar uzun sürse de yolculuk benim iki ay orada neler yapıp yaşayacağımı düşünmemle derken hemen geçiverdi.Sanırım heyecandan bileti bir tık erkene aldığım için yirmi saat Selanikte dolaştım, gezdim,okudum.Çok eğlenceliydi ve günün sonunda iki ay beraber kalacağım arkadaşlarımla tanıstım böylece serüven başladı.Galiba en şanslı olduğum kısım ekibimdi.Herkes birbirinden o kadar farklı ama bir o kadar uyumlu yaşadı.Orada günlerimiz boya yaparak, çeşitli yerel etkinlikler düzenleyerek, çocuklara sinema geceleri yaparak geçti.İşlerimizi bitirip ‘ailecek’ de sieasta yapıyorduk.Yemek saati falan derken her gece de oradaki yerel bir işletmeye gidip geç saatlere kadar eğleniyorduk.Bu güzel döngü içinde başka ülkelerden insanlarla ne kadar yakın olabileceğimi, anadilimi konuşmadan da kendimi istediğim gibi ifade ettiğimi görmek beni çok güçlendirdi.Gittiğim kasaba çok yerel ve küçüktü, kısa bir süre sonra kasabadaki birçok kişiyi tanır hale geldik, yerlileştik.Her gün tecno müzikle uyandığım(Danielle’ye selamlar),ve herkese Türk kahvesi içirdiğim ardından fal baktığım bir süreç oldu. Benim için en eşsiz kısım ise tatilimde aniden bilet alıp Romaya gitmemdi.Nasıl yaptığıma hala inanamasam da kendinde o cesareti bulmak bazen yetiyor sanırım.Evdeki herkes daha önce Romaya seyahat ettiği için ben tek başımaydım ve yaklaşık bir hafta Roma’da geçirdim.Kendi kendime seyahat etmeyi öğrendim ve bu müthişti.Sonrasında dönünce herkes projenin sonuna gelindiğinin farkındaydı.Son yemeklerimizi yedik,son kez denize girdik hatta tekne bile kiraladık.Evimizde sanatçı bir arkadaşımız proje günlerinde resimler yapıp duvarlara asıyordu.Bu resimleri her birimize son gün dağıtması ve duvarın bomboş kalması bize gerçekten bu sürecin bittiğini hissettirdi.Evden ilk ayrılan olmam benim için en üzücü kısımdı.Hayatım boyunca çok güzel hatırlayacağım zamanlar geçirdim.Bu şans için Trex ekibine çok teşekkür ederim.

Özellikle İlknur her şey ile sabırlı şekilde ilgilendi yol gösterdi ve her zaman ulaşılabilirdi<3